ساز اکوردئون

ساز اکوردئون

ساز اکوردئون

 


اکوردئون یک نوع ساز بادی دستی شستی‌دار می باشد با سطح مورب متحرک در دو طرف و بدنه فانوسی شکل دارد.
این ساز را نوازنده بین دو دستش می‌گیرد. در وسط، مجاری هوایی قرار دارند که با باز و بسته شدنشان توسط نوازنده صدا را ایجاد می کند. در یک سمت صفحه‌کلید کوچکی تعبیه شده‌است که کلیدهای آن وظیفه کنترل ورود هوا به مجاری را دارند و در سمت دیگر جعبه بیس قرار دارد که معمولاً آن نیز دکمه‌های مخصوص خود را دارد.
زمان ساخت این ساز اوایل قرن نوزدهم در اروپا اختراع شد و معمولاً در موسیقی محلی اروپا، آمریکای شمالی، آمریکای جنوبی و روسیه استفاده میش ود
آکوردئون این ساز از نظر سادگی و لطافت صدا منحصر به فرد می باشد .
تاریخچه‌ی آکاردئون بین محققان اختلاف است ، بسیاری معتقدند این ساز در سال 1822 توسط یک شخص برلینی به نام هاندولین (Handäoline ) اختراع شد. اما عده‌ایی دیگر می گویند کارل دیمین وینی در سال 1829 اولین آکاردئون را او اختراع کرده است
انواع اکوردئون
نمونه‌های اولیه به نام تک کنشه
نمونه‌های متاخر به نام دو کنشه .
در یک آکوردئون تک کنشی، برای طیف وسیعی از بیش از دو اکتاو 10 دکمه و معمولا برای دست چپ دو کلید کافی است؛ یکی برای نت باس و دیگری برای یک آکورد. این نوع آکاردئون‌ها در اتریش و سوئیس با اضافه کردن یک ردیف دوم از دکمه‌های سه گانه مورد استفاده قرار می گیرند . در مدل‌های مختلف بعدی نیز برای اجرای نیم پرده و نت‌های باس اضافی و آکورد، ردیف‌هایی از دکمه اضافه شده است .
در آکاردئون‌های دو کنشی، زبانه‌های هر دو قسمت برای نت‌های مشابه تنظیم شدند. آکاردئون پیانو جزء این نوع است که برای دست راست هم یک صفحه کلید به سبک پیانو دارد.
این ساز هم در کنسرت‌ها و هم در موسیقی‌های فولکلور استفاده می شود .
نوعی دیگر از این ساز در سال 1840 توسط هانریش باند آلمانی اختراع شد، باندونین نام گرفت هم تک اکشنه و هم دو اکشنه می باشد . این نوع از آکاردون به همراه آکاردئون پیانویی، در ارکسترهای آرژانتنی تانگو فراتر از یک ساز سلو از آن مورد استفاده می شود